دلم یه کربلا میخواد

صدای نوحه ها میاد

چی میشه این گدا آقا

یه بار زیارتت بیاد

...

شب است این جا و خاموشی

نه مهتابی نه فانوسی

دلم تاریک بی ماه است

و راه روبه روی من

چه بی اندازه گمراه است

دو راهی های بسیار و

هوای تیره و تار مسیرم

مرا دیوانه کرده

و بیم رفتن راه سیاهی

مرا دلبسته ی این خانه کرده

امید صبح فردا را ندارم

که روزم بدتر از شب های تار است

هوای ظاهرا روشن روزم

عجب آلوده ی خاک و غبار است...

آرام وتنها ترس از جهنمدر کنج دنیا باعث شد امشببا غم عجینم ادامه مطلب

صدام سرده

نگام بی تو چیکار کردهببین دستام دیگه جونی نداره

تنم خستس

پر از درده...

بعضی وقتا اینقدر آدم حالش بده که نمیتونه با هیچ کاری خودشو آرووم کنه

نمیدونه چطوری حالشو توصیف کنه

نمیدونه تو وبلاگش چی بنویسه

حس الان من دقیقا همینه

واسه توضیح دادن حالی که دارم

فقط میتونم بگم...

شب است این جا و خاموشی

نه مهتابی نه فانوسی

دلم تاریک بی ماه است

و راه روبه روی من

چه بی اندازه گمراه است

دو راهی های بسیار و

هوای تیره و تار مسیرم

مرا دیوانه کرده

و بیم رفتن راه سیاهی

مرا دلبسته ی این خانه کرده

امید صبح فردا را ندارم

که روزم بدتر از شب های تار است

هوای ظاهرا روشن روزم

عجب آلوده ی خاک و غبار است...

دلم میخواد باز

یه شب جمعه

تو حرم باشم

توی بین الحرمین

بمونم و گریه کنم

محال من ازت جدا شم...

چقدر خستم از این دنیا

از این طوفان مشکل ها

چقدر حالم بده امشب

خدایا من شدم تنها

تمام لحظه های من

بدون تو پر از درده

بزار بازم بیام پیشت

بزار این بنده برگرده

سید مرتضی آوینی شنبه 21 شهریور ماه 1326 به دنیا آمد.بچه اول سید مهدی آوینی و منصوره منزوی که خانشان در شهر ری بود.خانواده ای مذهبی که اسم پسرشان را مرتضی گذاشتندو البته از همان کودکی به اسم دومش یعنی ادامه مطلب

حدود سال 53 است که کامران با مریم امینی که یک دختر دبیرستانی است آشنا میشود و کم کم قصد ازدواج پیدا میکنندو سال 57 بالاخره ازدواج میکنند و خانه ای در خیابان آمل اجاره میکنند.صاحبخانشان فرهاد مهراد خواادامه مطلب

شهید مرتضی ای کاش میماندی در کنار کودکان بی سامانی که تمام آرزویشان بازی کردن در این دنیاستبودنت برایمان نعمتی بود که دیگر از دست داده ایمما به دستان گرم پدری چون تونیاز داشتیم بیاو دوباره ما را از ایادامه مطلب

رنگ آسمون سیاهه

شب من بدون ماهه

کاش میشد دیگه نباشم

زندگی من تباهه

صدای پای سکوته

که پر کرده هوا رو

نفس کشیدن عذابه

صدا بزن خدا رو...

شدهام همچوجوجه گنجشکی که از لانه به زمین می افتد

بال هایش میشکند

بهدنبالمادرشمیگردد وپیدایش نمی کند

اشک میریزد وپرمیشود از ترس و دلهره و سر در گمی

هی پر میزند و بازبه زمین میخورد

شده ام همچوجوجه گنجشکی کهتنهاست و نا امید

بیاجازه ی مادرش سر از لانه بیرون میآورد وهمین ساختار شکنی اش او را به فنا میدهد

اینک تنها آرزویم خندیدن دوباره ی اوست

بی انگیزه ام وحیران از این زندگی و سر گردان در این مسیر بی سر و ته

زندگی پشت کرده به من یامن به او پشت کرده ام را نمیدانم

فقط میدانم همه چیز تلخ است

لحظه ها تلخ

روز ها تلخ

شب ها تلخ

اشک ها وحتی لبخند ها تلخ

این بودن و نفسکشیدن های بی سر انجام چرا 18سالرهایم نمیکنند

رسم دنیا هم اینگونه شده است که لحظه ای هزار بار عذاب تو را میمیراند و بازتو جان میگیری وباز میمیری ودوباره...

روبه روی امام زاده نشته ام

فکر میکنم

اشک میریزم

حسرت میخورم

آرزو میکنم

ای کاش در بین الحرمین بودم واشک وحسرت و آرزو درحرم حضرت عشق به سرانجام میرسید

عباس عجیب دل ها را مست میکند...